Kamer van Dromen. Taal van de ziel | SelfSo & Erwin Steijlen

Kamer van Dromen

“De droom is het theater van de ziel”

een plek waar psyche haar waarheden niet spreekt, maar speelt.

“We worden allemaal geboren met een eigen klank waarmee de ziel spreekt en de werkelijkheid zingen kan"

Wanneer we luisteren naar onze dromen, stemmen we ons weer af op dat oer-geluid;

het lied dat we al ‘zongen’ voordat we woorden kenden.

"Zoals de eerste mensen hun emoties dansten en zongen, zo danst het onbewuste nog steeds haar beelden in onze slaap"

Dromen als richting

Dit jaar hebben er grote veranderingen plaatsgevonden in mijn leven.
Belangrijke keuzes. Oude structuren losgelaten.
Ik heb onderzocht, gestudeerd, geleerd en plek gegeven.

Alles vanuit ‘gevoel’ veranderd in mijn leven.

Zonder plan B, zonder vangnet,
omdat ik vertrouw.

En sindsdien droom ik weer… en hoe!

🜂 Over deze kamer

Op deze pagina deel en verklaar ik dromen.

Ik lees ze als levende symbolen, vanuit oeroude kennis en wijsheid,
verbonden met de nieuwste inzichten uit wetenschap en bewustzijn.

Alchemie, symboliek, mythologie, sprookjes, chakra’s, religie, stammen, psychologie en rituelen…
alles wat de mens ooit gebruikte om zichzelf te begrijpen,
komt hier samen.

Jung, Hillman, Woodman en Bly zijn mijn voorgangers.

Een droom is je onbewuste dat tot je spreekt.

Ze leeft op heilige grond.

Leer weer luisteren naar die innerlijke stem;

ze leidt je altijd terug naar heelheid.

Uitnodiging

Wil jij ook dat jouw droom wordt gelezen,
zoals de ziel zichzelf aan je laat zien?

Droommachine™ is live.
Dromen zijn de oudste taal van je onbewuste.
Wij helpen je ze weer verstaan; helder, poëtisch, toepasbaar.

Doe een gratis analyse:

Liever 1 op 1?
Neem contact op en stap de Droomkamer binnen.

Mail: support@selfso.nl

Droom Alchemist Analyse:

Droom: de Moeder in de Schaduw

“Even was ik tijd kwijt en plots dacht Ik: hè Luca, waar is Luca. hij is alleen!

Paniek slaat toe, ik zie geen Luca meer! Ik kijk in de straat links en rechts, waar moet ik heen? ik zie Luca nergens!

Ik ren een kant op niet wetende of dit goed is. Ik hoor mensen schreeuwen. Luid.

Ik zie een ouder echtpaar, hun gezichten vaag.

Ze staan bij een sloot, er staat een energiemast dicht bij hen in het weiland.

Ik zie een draad van staal hoog in de lucht en er hangt een spijker broek aan.

Ik herken deze broek, deze is van Rion. Ik voel paniek en kijk om me heen.”

Droom dat ik iemand vermoord

“Vannacht droomde ik enkele ‘enge’ dromen. Ik weet helaas niet alles meer van de eerste, maar wel dat ik daar iemand vermoorde.

Volgens mij een politieagent. Daarna moest ik op de vlucht en met mij een jong meisje, geen gezicht, geen naam, maar iemand die ik beschermen moest.

We kwamen in een straat terecht. De straat waar ik op uitkeek vanuit mijn oma’s huis…”

Droom met Doutzen Kroes

“We waren met veel mensen op een plek en moesten spelletjes doen waarbij je ook dood kon gaan.

Doutzen kroes (bekend fashion model) was er ook. We moesten allemaal aan een eigen touw slingeren en weer terug op het dek belanden waar we stonden, maar als je er tegenaan slingerde of in het giftige water viel dan ging je dood.”

Droom over de slang uit de zij

“Ik had pijn, of voelde iets aan m’n linkerzij.

Daar zat iets. Er was toen een dokter en die trok eraan. Een draad kwam uit mijn zij (spinnedraad?) en daarna een dikkere draad.

Best lang. Toen werd de draad een slang. Een wit-groene, levende slang met rode vlekken.

De dokter trok steeds harder maar er kwam steeds meer slang uit mijn lichaam, uit mijn linkerzijde. Meters slang kwamen eruit.”

Droom: trein die ik nooit haal

“Ik was buiten in het centrum en iedereen was aan het feesten. Daar zag ik mijn bazin en een collega, die zaten in een kelder en ik moest door een gat naar binnen kruipen. De sfeer was grimmig. Ik was naakt en zei sorry daarvoor. Mijn kleren lagen daarbinnen. Mijn baas en collega waren nors, niet lief. Iedereen was druk maar ik wist niet wat ik moest doen. Mijn baas stootte zich en moest overgeven van de pijn. Er kwam een man van het feest van buiten en vroeg naar mijn telefoon nr.”

Droom: De Spin en de Spiegel

“Ik lag op bed maar ik had geen huid, je zag mijn geraamte en uit de botten van mijn bekken kwam witte vloeistof.

Er waren meer mensen in de buurt maar ik kerkende ze niet. Er was ook een spin die keek naar me.

Er stond een vrouw achter mij en ze keek afkeurend. Ik ken haar… “

Later was ik weer aangekleed en een zwarte spin probeerde in mijn kleding en in mijn lichaam te komen. Dat was eng en maakte me bang. Toen werd ik wakker.”

Droom: De Kapperszaak

“Ik was bij een kapperszaak. Groot, 2 verdiepingen. Ik was er met iemand die ik goed ken, maar kan me nu geen naam of gezicht voor de geest halen. Onmogelijk. Ik wilde geknipt worden, maar er was geen plek. Het was druk en ik moest wachten.

Ik liep er rond en ontdekte dat het geen gewone kapperszaak was… het was een soort van beleving met kleur, geur en muziek. Mensen lagen achterover met een koptelefoon en kregen een soort behandeling”

Ik bouw
mijn eigen wereld
Vol bruggen
en bergen in de wolken

Ik droom symbolen

en zie ze later hier op aarde weer terug

Ze roepen me, ze wenken, ze knipogen

Met mijn hoofd in de wolken,

mijn voeten in de aarde

bouw ik verder

en vertrouw

dat het antwoord komt

Droom: De Kabelbaan

Ik zweef voorbij het hek en ik ging de lucht in. Hoger en hoger.

Durfde niet te kijken, maar toch weer wel. Ik dacht nog: “zou het draad breken?”.

Ik voelde angst ,maar ook dat gevoel van spanning in je buik en vertrouwen hebben dat je wel weer beneden komt. Ik kreeg rust terwijl ik nog steeds zweefde hoog zonder bescherming, niet wetend hoe ik de grond zou raken.

Vervolg op de eerdere droom van Maria; ‘De Moeder in de Schaduw’.

Droom: over Berg en pilaar

“Ik was hoog in de bergen. Bijna in de wolken, er hing een soort mist. Op een belangrijk punt, een soort klein platform van steen bevond ik me. Een voorwerp; in het midden rechtop. Een soort stenen paal, een obelisk bijna. Een pilaar…

… Er was paniek, angst, hoge politici bemoeiden zich ermee. Ik was op én bij dat punt. Iets daar was erg belangrijk. Niet alleen voor mij maar voor iedereen en het werd een soort strijd om ‘wie daar mocht zijn’.