Wij denken bij groei bijna altijd aan omhooggaan. Meer worden. Beter worden. Succesvoller worden. Jezelf overstijgen.
Maar de diepste beweging van een mensenleven is niet omhoog.
We moeten leren afdalen.
In ons lichaam. In onze afkomst. Op een plek. In een daad.
In de wereld die wij samen bewonen.
De Acorn Theory.
Wat 1001 dromen ons vertellen
Wij noemen onszelf rationele wezens, maar ondertussen putten we de aarde uit, maken we van kinderen kleine prestatie- en geldmachines, offeren we vrijheid op aan schijnveiligheid en verwarren we bezit met betekenis.
We organiseren ons leven rond controle, angst en rendement, en noemen dat normaal.
Maar wat is daar eigenlijk rationeel aan? Wat stuurt ons destructieve gedrag werkelijk?
Wat zegt ons onbewuste? Wat zegt onze ziel over de huidige tijd?
Maar deze kracht komt met verantwoordelijkheid. En met een duivels dilemma.
over de val van onze verbeelding; van middeleeuwse heksenjachten tot “woke”, Trump en de huidige morele stammenstrijd, en waarom dromen, mythen en kunst geen escapisme zijn, maar onze redding.
Duizenden jaren lang waren geest en lichaam geen twee werelden, maar één energie, één dans.
Wat wij vandaag depressie noemen, is daarom geen ziekte van het brein, maar van afgesnedenheid:
In ontmoetingen met mensen die gebroken waren door verlies, ziekte, of ‘pijn ontdekte ik steeds hetzelfde patroon: dat heling niet begint bij vertrouwen, maar bij het verraad dat ons wakker schudt.
De meeste relatieproblemen zijn identiteitsvragen. Onvervulde gaven. Onuitgesproken pijn.
Problemen met elkaar, maar vooral met onszelf. Een ego zo groot dat de menselijkheid verdwijnt.
Sommigen schamen zich voor alles: hun stem, hun lichaam, hun verleden. Anderen lijken nergens schaamte voor te voelen; ze regeren landen, ze verkopen lucht met een glimlach. Maar wat ís schaamte eigenlijk?
Het was Dabrowski die me voordat ik aan Jung begon in liet zien dat wat er met mij gebeurde, al mijn lijden en al mijn twijfels, mijn gevoel van falen en denken dat ik er niet meer bij mocht horen, niets anders was dan groei. Groei!
Wat gebeurt er als het onbewuste het ego overspoelt? Zelfdoding is wereldwijd doodsoorzaak nummer één onder jongeren. Soms draagt de breuk in onszelf de kiem van een nieuw leven.
Het tegenovergestelde van moed is niet lafheid maar…. conformiteit. De vorm van een ander aannemen’ en dat werkt uiteindelijk nooit. Het gaat wringen als een paar te kleine schoenen en zal altijd voor problemen zorgen.
Wij zijn op een bijzonder moment in de geschiedenis aanbelandt, we zitten in een transitie, of we willen of niet, we staan op een kruispunt en moeten kiezen welke kant we op gaan. Als mensheid, als mens.
Soms schrijft een gedicht jou, in plaats van andersom. Tijdens de donkerste periode in mijn leven gebeurde dat met ‘Vingers’.
Het werd een keerpunt. Uit dit moment ontstond later de vonk die SelfSo werd.
Wie ben jij? Nee, je bent niet je naam, want je had ook anders kunnen heten.
Je bent niet je werk, want je had ook ander werk kunnen doen. Dat alles is slechts aangenomen identiteit. Maar niet wie je werkelijk bent.