Kamer van Spiegels

“Verhalen van Reisgenoten”
Wie hier binnenkomt, herkent zichzelf in de ander.

Hier ademt de mythe in mensen. Anima en animus, vuur en water. Mannelijk en vrouwelijk, actie en overgave, speer en schaal. Verhalen als rituelen: wie goed luistert, verandert van gedaante...

Ze heet Linda, een naam die tegelijk schild en schoonheid betekent. Bescherming én licht.
In haar verhaal ontmoeten kracht en kwetsbaarheid elkaar.
Uit de wonden van haar verleden smeedt ze sieraden van staal. Koud metaal wordt onder haar handen warm, levend, bezield.
Zoals de slang in oude mythen, ooit symbool van angst en verleiding, nu herboren als teken van wijsheid en transformatie.

De ziel is als een levend, meerlagig huis.

 

Begane grond: ego, alledaags denken, het domein van het ik; de persona,
het masker dat we tonen aan de buitenwereld.

Bovenverdieping: nog ongeleefde kwaliteiten die wachten tot je groeit als mens.

Kelder: schaduw, angst, trauma en schaamte, maar ook ongebruikte kracht en ongeleefd talent.

Onder de fundering: het oer-chthonische: het collectief onbewuste met archetypen, mythe en instinctieve wijsheid.

Dromen stijgen op uit de diepte: vanuit de aarde, via de kelder, naar het licht.