Je faalt niet, je groeit
Vingers
Mijn vingers kunnen maken wat ze willen.
Ze doen alsof ze onsterfelijk zijn
wanneer ze bevredigen, schrijven en voelen.
Mijn vingers kunnen je aanraken en warmte geven,
steun bieden en vredig slapen,
of vechten als ze een vuist maken.
Ze kunnen breken,
hart en bot.
Deze vingers klinken als muziek
en inspireren wanneer ze spelen.
Ze kunnen laten lachen en genieten.
Ze houden vast wanneer ze niet willen
dat je gaat.
Vingers kunnen zich met liefde om die van jou vouwen.
Vingers bouwen.
Vingers trouwen met ringen.
Ze vormen symbolen zonder geluid.
Echt, mijn vingers kunnen alles wat ze maar willen,
als ze maar stopten met trillen.
Als ze maar stopten met trillen.
Dit gedicht is belangrijk voor mij.
Want het was een keerpunt in mijn proces naar verandering, naar groei. Ik schreef het in een paar minuten, zittend in een vliegtuig, een paar kilometer hoog in de lucht, terwijl ik naar mijn handen staarde. Het was midden in de Covid-periode, op een moment dat ik maatschappelijk gezien alles was kwijtgeraakt. Mijn bedrijf kapot, twee jaar geen inkomen, mijn zakenpartner die zelfmoord pleegde. Ik was op een donkere plek, vol angsten, twijfels en boosheid. Ik was slachtoffer en aanklager tegelijkertijd. Liggend op de bodem kon ik eigenlijk alleen nog maar naar boven kijken. Maar ik vluchtte liever. In boeken die me hopelijk antwoorden konden geven.
Waarom voel ik me zo?
Waarom reageert de wereld zo?
Waarom is iedereen zo boos?
Waarom ben ik zo boos?
Waarom voelt het alsof ik gefaald heb, een loser ben?
'Leren' kun je op 4 manieren
Mijn wens om dit te weten en te begrijpen overwon mijn angst. Ze nam me zelfs over. Ik begon filosofie te studeren. Ik begon duizenden jaren geleden bij Plato en Aristoteles en klom op naar onze tijd, waar helden als Alan Watts me letterlijk redden… Bernardo Kastrup en Federico Faggin, wow! Ik kwam er later zelfs mee op het podium te staan. Dat is synchroniciteit.
Tegelijkertijd begon ik destijds te studeren op kwantumfysica en psychologie.
Hillman, en vooral Jung, gaven me de antwoorden die ik zocht.
Maar leren kun je op vier manieren.
Toen je op de basisschool leerde lezen, leerde je lezen als vermaak (to entertain).
Op de middelbare school, en zelfs als je de universiteit wist te bereiken, leerde je om te informeren (to inform).
Dit is waar de meeste mensen stoppen.
Een diploma is niets meer dan jezelf inkopen in de maatschappij. Je mag meedoen en een economisch radertje zijn. Hoe jij je voelt, wat je hier op aarde echt te doen hebt, doet er voor de huidige samenleving totaal niet toe. Die heeft voldoende aan half-gevormde mensen: belasting betalen, produceren, consumeren en meewerken aan economische groei. Dat we flora en fauna slopen met deze instelling, doet er niet toe.
Maar het grootste deel van de waarde van leren zit in de laatste twee niveaus:
echt begrijpen (to comprehend) en beheersen (to master).
Wanneer je nieuwe kennis écht beheerst, zijn er blijvende verbindingen gelegd. Je hebt zelf iets gedaan met de nieuwe informatie. Je hebt die je werkelijk eigen gemaakt. Je hebt er nieuwe kennis van gemaakt die als inspiratie zal dienen voor jou en voor anderen.
"Ik schreef ongewild gedichten"
Nu wist ik dat allemaal niet destijds, maar wat er gebeurde was het volgende:
Ik schrok ’s nachts wakker en mijn hoofd zat vol ideeën. Een reactie op wat ik gelezen en geleerd had de avond ervoor wellicht. Hoe dan ook, de vroege ochtenden werden standaard en ik zat als een bezetene te schrijven om vijf uur in de morgen.
Wat er toen gebeurde begrijp ik nog steeds niet.
Ik schreef mijn ideeën op, mijn nieuwe kennis, ik probeerde antwoorden te vinden en mijn donkere gevoel lichter te maken. Maar elke keer als ik teruglas, stonden de woorden in rijm.
“Deze is prachtig, die moet je delen op Facebook.”
Ikzelf begreep dat niet en vond het een hele tijd vreselijk. Maar mijn vrouw zei: “Deze is prachtig, die moet je delen op Facebook.”
Mij leek dat onzinnig, want ik dacht dat niemand het zou willen lezen.
Daar vergiste ik me: die eerste kreeg 700 reacties! Mijn inbox ontplofte.
Zonder het te willen of te weten was ik een dichter geworden.
Organisaties begonnen me weer te vragen, en inmiddels heb ik vele audio poems gemaakt en op het podium megt duizenden mensen gedeeld. Ik schreef mijn tweede boek ‘Waartijd’, een gedichtenbundel. Een boek waar je willekeurig een bladzijde openen mag, en het gedicht dat daar staat zal passen in jouw dag, in jouw proces. Het werkt wonderlijk wel.
Ik was in transitie, net als de wereld om me heen. Ik moest toestaan dat een donker deel, een onbewust deel, bewust werd.
En de antwoorden kwamen.
De belangrijkste die ik je geven kan is deze:
Je faalt niet, je groeit.
'Nieuwe inzichten en nieuwe inspiratie leiden naar nieuwe gedachten, nieuwe daden en een nieuw zijn'
De nieuwe inzichten en inspiratie gaven me niet alleen nieuwe gedachten, maar ook moed. Een hervonden kinderlijke moed. Creatieve moed. In dat proces is SelfSo ergens al ontstaan, als een klein vonkje vuur. En deze woorden zijn het motto geworden van de beweging die SelfSo nu is.
Aan jou wil ik zeggen: volg die innerlijke stem. Zet door. Doe wat goed voelt.
Uit jezelf op een creatieve manier. We zijn allemaal geboren kunstenaars in de eerste jaren van ons leven.
We hebben hier iets te doen, iets te leren en uit te zoeken. Iets weg te geven.
Ik herhaal graag, en vaak, de woorden van Picasso:
“The purpose of life is to find your gift, the meaning of life is to give it away.”
Toen ik mijn eerste opdracht als kunstenaar/dichter kreeg, zat ik onderweg in dat vliegtuig, vol twijfels. Daar schreef ik het gedicht Vingers in een paar minuten. Of beter gezegd: het gedicht schreef míj.
Ja, onze handen zijn de antennes van de ziel.
En deze muzikant kon meer met z’n vingers dan gitaarspelen.
Deze muzikant moest om te groeien slechts één ding doen:
Stoppen met trillen
Stoppen met trillen.
Erwin Steijlen 3 sept 2025
Meer weten over mijn verhaal? Klik hier
En precies daar begint SelfSo.
Niet als les. Maar als herinnering.
Ben je klaar om dieper te gaan?
Doe mee. Zet de 5 Stappen. Beweeg.
➤ Klik hier en start vandaag.
Wil je elke week nieuwe inspiratie, poëzie en reflectie ontvangen? Schrijf je dan gratis in voor mijn wekelijkse inspiratie mail.
Erwin Steijlen is kunstenaar, componist, dichter, spreker en de maker van SelfSo, een platform voor persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijke verandering.
SelfSo biedt een uniek online lesprogramma: De 5 Stappen naar Verandering, dat mensen helpt om in contact te komen met hun authentieke zelf — via kunst, muziek, poëzie en filosofie.
Erwin is ook auteur van verschillende boeken, waaronder Waartijd.
