Gedichten van Erwin Steijlen
Woorden op rijm over dromen, moed, ziel en verandering.
De andere kant van de regen
Licht
Zet een felle spot op jezelf
Zo fel dat je het verleden niet meer ziet
en de toekomst slechts een beetje
Het licht je zal een weg tonen,
maar nog belangrijker dan dat;
Je zult als een baken zijn voor mensen om je heen
Aangetrokken tot het licht
zul je samen met anderen
de toekomst gaan veranderen
Mooiste Mensen
De mooiste mensen geloven in schoonheid
Ze zijn authentiek
en ze volharden in hun zoektocht naar betekenis
Ze hebben de moed om risico’s te nemen
Ze vertellen de waarheid en offeren zich op als dat nodig is
Ze zijn kwetsbaar ondanks al hun kracht
Ze raken vaak gewond of zelfs gebroken
want hun hart staat altijd open
Ze reiken een ander de hand
maar accepteren geen grenzen
Dat zijn de mooiste mensen
Koken
We moeten onze problemen ‘koken’
Ze zwart laten worden, bakken, uitdrogen en fermenteren
Erop broeden en in de gaten houden als een stalker van je eigen ziel,
de ellende laten verteren.
Koken, tot ze net zo zwart ziet als de kop een kraai
We moeten die glanzende vacht vasthouden en onderdopen
en dat zo lang mogelijk volhouden met onze adem in,
we moeten laten stinken een uur in de wind,
tot de pijn
in de hitte verdwijnt.
Tot we er écht klaar mee zijn en ons werk een brouwsel is geworden
Dat je tonen kunt
als kunst
Als wie je ooit was
maar nooit meer wilt zijn.
Dat is de taal van van de meester
De taal van het ambacht
Een taal die ook jij inzetten kunt.
Het koken van het bloed is wat de ziekte doden doet
Symptomen
Wanneer je delen van jezelf ontkent
komen ze terug als symptomen
Het ergste dat je kan overkomen
is leven tussen mensen zonder dromen
Waar je eenzaam omringd door klachten
zult lijden en moeten strijden
tegen steeds groter wordende pijnen
Want ze keren hoe dan ook terug
Ze slopen verstopt als symptomen
deze monsters uit je dromen
De oplossing is altijd dezelfde
Stoppen met ontkennen
en je eigen kracht erkennen
Sneeuw
Is er een mooier geluid dan het kraken
van verse sneeuw onder je voeten?
Is er een mooier beeld dan het witte tapijt
waaronder de oude wereld verdwijnt?
Is er een mooier gevoel dan weer kind zijn?
Wat is er mooier dan glijden door de wereld
op een slee en maar zien waar je uitkomt?
Het is alsof de natuur ons toont:
Je kunt altijd opnieuw beginnen,
met een schone lei,
Een leeg, wit vel waarop je je
eerste woord schrijft.
Een woord dat richting geeft, moed en hoop.
Net nu, aan het begin van een nieuw jaar
ontvangen we die hoop, een nieuw bewustzijn.
Albedo, de sneeuw, om mee te spelen
om in te wandelen, om mee te bouwen
Ik zou zeggen: Doe er iets mee
Vingers
Mijn vingers kunnen maken wat ze willen
Ze doen alsof ze onsterfelijk zijn
wanneer ze bevredigen, schrijven en voelen
Mijn vingers kunnen je aanraken en warmte geven Steun bieden en vredig slapen
Of vechten als ze een vuist maken
Ze kunnen breken
Hart en bot
Deze vingers klinken als muziek en inspireren wanneer ze spelen
Ze kunnen laten lachen en genieten
Ze houden vast wanneer ze niet willen
dat je gaat
Vingers kunnen zich met liefde om die van jou vouwen
Vingers bouwen
Vingers trouwen met ringen
Ze vormen symbolen zonder geluid
Echt, mijn vingers kunnen alles wat ze maar willen
Als ze maar stopten met trillen
Als ze maar stopten met trillen
Dit gedicht was voor mij de ommekeer, een hernieuwd geloof in mezelf en de toekomst
Licht gevend
Dat is wat jij als mens kunt zijn
Een creatief spiritueel wezen
Maar licht zie je enkel op een donkere achtergrond.
We moeten het donker daarom niet verdrijven of doen alsof het er niet is.
Het nooit verstoppen achter lichtgevende dingen
of zoete woorden van licht.
En ook het confronteren zal je niets leren
Nooit wegrennen is een tip,
maar ernaartoe bewegen is de weg
Met een open blik
Je angsten omarmen en beseffen
dat het donker ook deel van je is
Wringt
Wat doe je als het leven wringt?
Als het vals zingt en het naar stilstaand water stinkt?
Wat doe je als het leven plotseling staakt en braakt en op wil geven? Wat doe je als de frustratie zo groot wordt dat je geen uitweg meer ziet?
Wat doen andere mensen als ze vastlopen?
Wanneer niemand om hen heen nog lijkt te begrijpen
wat ze ooit wilden bereiken.
Je weet het antwoord al, want je doet het zonder nadenken
Wanneer je jouw pure gevoel toestaat tenminste en woorden vergeet
(Bekijk de film voor vervolg)
Avontuur
Eindelijk ben ik degene achter het stuur
Eindelijk durf ik te zeggen
Ik weet waar ik heen wil gaan
Ik ben klaar voor mijn eigen avontuur
Eindelijk bepaal ik nu zelf naar welke kant ik wil
Of ik zal springen, welk liedje ik ga zingen
Want niemand gaat mij ooit nog dwingen
Niet mezelf te zijn
En nee, ik laat geen traan
Over vroeger of wat ik volgens de regels van anderen heb misdaan
Ik ben klaar. met. die. waan.
(kijk naar de film voor vervolg)
Wat is de bron
van alles wat er is en ooit is geweest, van alles wat nog komt?
Elke religie leert het ons.
Elke held in elke serie, film of boek, elke droom in de nacht beleefd, elke verbeelding en fantasie,
elke kunstvorm, ze toont het ons.
Het Onbewuste is de Bron.
En Bewustzijn is het nieuwe Goud.
Het is er altijd al geweest, maar vergeten.
Onbegrepen
in deze wereld van het meten.
De Alchemisten wisten.
De Goden toonden
Oeroude verhalen, mythen en sprookjes helen.
Muziek en dans, het zijn onze menselijke rituelen.
Rechtstreeks uit het land van dromen.
Het Onbewuste is de Bron
En Bewustzijn is het nieuwe Goud.
Word verliefd op wat je doet
Word verliefd op wat je doet
Doe niets slechts voor geld, of enkel voor een ander
Doe het nooit omdat je denkt dat je het moet
Word verliefd op die eerste ademtocht wanneer je ontwaakt
en terugkeren mag naar het land van vlees en bloed
Word verliefd en volg dat krachtige gevoel
Geef alles wat je hebt, ontdek en onderzoek
Geef je tijd aan wat er écht toe doet
Word verliefd en één met de natuur
Ze kijkt door jouw ogen naar zichzelf
Ze wil voelen
Ze wil weten
Wat alle pijn en alle geluk
Wat het lachen en het huilen
Het lijden en het genot
met jou doet
Word verliefd
op wat je doet
Ontmoetingen
Ik zoek ze
Mensen met de moed om te doen
de moed zich te tonen
de moed te zoeken
Mensen die net als ik zichzelf willen ontmoeten
Ik zoek ze
Mensen die voor anderen op durven komen
Mensen die niet conformeren en manipuleren
maar contempleren en blijven leren
Ontmoetingen
Ik zoek ze
Mensen die verandering omarmen en open staan
Die altijd open staan en alert
op synchroniciteit
beseffen dat échte ontmoetingen nooit toeval zijn
Naar die ontmoetingen ben ik op zoek
Wanneer ik mezelf zien mag door de ogen van de ander
en zeggen kan: “het is goed”
Oorverdovend
“Ik ben niet gelukkig”
In het donker sprak je ze uit
IJskoude wind snijdt mijn gezicht
en bevriest mijn buik
Je fluisterde ze
maar de stemmen van de doden zijn oorverdovend
Je had erop geoefend zo lijkt
Het waren jouw woorden geworden
Je gedachten ooit nog lichtgevende dromen
Nu kapotgebrokenafgestoten
Vergeten wil je
Iets met weleer
Terug waar ik niet meer besta
“Ik ben niet gelukkig”
zei je nog een keer
En ik?
Ik heb geen woorden meer
De wereld is je ziel
De wereld is je ziel
en je ziel is de wereld.
Je ziel is de ruimte die jij jezelf geeft.
Inclusief alle sterren en planeten,
alle zonnestelsels eromheen.
Zelfs het kleinste deeltje, leert de wetenschap ons,
wacht tot jij het ziet, voordat het kiest,
Dat ene plekje onder de hemel waar jij voor bent geboren,
waar je jouw hart aan verliest
De wereld is je ziel
en jouw ziel is de wereld.
Maar wereld wil dat je kiest.
Engel
Om de Engel in je pijn te zien
heb je een oog nodig voor het onzichtbare.
Een soort blindheid in het ene oog
zorgt in het andere voor mogelijkheid
Op dat moment verblind, zie je haar
een Engel
recht voor je staan.
Ze was er altijd al, maar je keek er niet naar.
Niet echt.
Ondanks alle symptomen die onverklaarbaar leken die je lieten lijden zonder de pijn te begrijpen.
Openbaart het onzichtbare zich plots daar en wordt zichtbaar
de Engel
in jouw blik
Verraad
Het is niet altijd het verraad
dat je breekt,
maar het besef dat die ander nooit gaf zoals jij geeft.
Dat misschien wel niemand geven kan waar jij naar verlangt.
En steeds als je denkt, “ik geef toch alles wat ik heb
ik toon me in alle kwetsbaarheid, en met al mijn kracht,
Zie mij nou, ik ben echt! Ik vecht uit alle macht”
Des te harder komt het binnen dat wat jullie samen hadden
voor die ander slechts een hoofdstuk was
maar voor jou het hele boek
En nu zit je vast
en lees je keer op keer
dezelfde woorden weer
en sla je de pagina’s om en om
en om
en om
In de hoop op een ander einde
en vraag je in stilte af
of je nog ooit een nieuw boek durft te schrijven
Dromen
Je mag loslaten en vergeten
Je mag verstoppen, wegrennen en begraven
Je mag twijfelen en je mag veranderen
Je mag uitzetten,
niet meer in dingen geloven of jezelf nooit meer iets beloven.
Maar wat je nooit mag doen
Is stoppen met dromen
Elk Woord
Elk woord heeft consequenties,
en elke stilte ook.
Ik moet mijn woorden afpellen
tot er niets meer overblijft dan rauwe waarheid
Ook het rijk van de woorden en kennis moet wijken
voor gevoel en intuïtie en een waarheid
die ik nooit beschrijven kan,
maar instinctief begrijp als waar en onuitspreekbaar
In een oude droom,
door duizenden voor mij in de nacht beleefd,
door alle tijden heen,
voeg ik me bij hen,
zonder woorden, zonder uitleg.
De droom dromen is de route,
Dromen met ogen wijd open
Oer zijn onze gedachten voordat we ze uit konden spreken
Oer zijn de beelden in onze slaap
terug naar waar we ooit waren
Terug naar wat we vergeten zijn
Een kind, voordat het spreekt, zingt het
Een kind, voordat het schrijft, schildert het
Een kind, voordat het loopt, danst het
we zijn allemaal geboren kunstenaars.
Meer kunst, muziek en Audio Poems op de beide kunstpagina’s
Kunst voor jou & Kunst voor organisaties
En de youtube pagina