A work of literary nonfiction
in novel form.
Wat gebeurt er als je dromen uit de nacht
met al hun kracht gaan leven overdag?
What happens when the dreams
you dream at night
become the life you live in daylight?
Dromer begint zijn jaar met twee dromen die hij niet van zich af kan zetten: een slang die uit zijn lichaam tevoorschijn komt en een spin die juist naar binnen probeert te kruipen.
Terwijl hij probeert te begrijpen wat deze beelden van hem vragen, ontmoet hij Peter, een ernstig zieke man wiens lichaam wordt geteisterd door heftige, oncontroleerbare spasmen. De geneeskunde biedt onderzoeken, diagnoses en medicatie, maar geen verklaring die de kern van zijn ziekte raakt.
Dromer begint zich af te vragen of Peters lichaam niet faalt, maar juist probeert te spreken. Wat als een symptoom niet vraagt om bestreden te worden, maar om gehoord te worden?
Er ontstaat een vriendschap tussen hen. En Dromer antwoordt op Peters verhaal zoals hij dat het best kan: met kunst.
En Lin vertelt over een wonderlijke ervaring in Engeland: boven op de krijtrotsen weet ze precies welke weg ze moet nemen, terwijl ze daar nog nooit eerder is geweest.
Wat weten we, zonder te weten hoe we het weten?
Dromer Zoekt BRON is een waargebeurde filmische vertelling over één jaar waarin Dromer besluit de taal van de nacht net zo serieus te nemen als de taal van de dag.
Hij denkt dat hij een boek over dromen schrijft.
Langzaam begint het boek hém terug te schrijven.
Overdag probeert Dromer te begrijpen, te plannen, richting te geven. Aan zijn muziek, zijn werk, zijn gezin. Aan de vraag wat zijn doel is.
Maar ’s nachts spreekt iets anders.
Eerst in dromen.
Dan steeds vaker overdag.
In dieren. Huizen. Geliefden. Doden. Angst en verlangen. Beelden die onmogelijk zijn en toch werkelijk voelen. Synchroniciteiten. Ontmoetingen die zich niet langer als toeval laten wegzetten.
De taal van de nacht begint zich in het daglicht te mengen en Dromer besluit te luisteren.
En te handelen naar wat hij hoort.
En dat verandert alles.
Raak me aan of ik val uiteen
in duizend brokstukken gebroken steen
Of voel je de dood als je me betast?
Dat wat eens mijn trotse lichaam was
Bevroren woorden
hard als muren
gebouwd om je hart
Ben ik dan niet meer wie je ooit liefhad?
Raak me aan ik smeek je
laat niet los
laat niet vallen
of ik val uiteen
Wanneer gedachten mijn lichaam binnendringen
en zich vergrijpen aan spieren, aan cellen
aan bloed,
en angst rond zich heenslaat.
Zonder controle
verdwijn ik
als gesmolten ijs
omdat ik niet weet hoe ik alleen mezelf zijn moet.
Sla een arm om me heen
uit liefde vloeibaar
voelbaar
en niet versteend
onze zenuwstelsels vervlecht
zoals ooit
Raak me aan of ik val uiteen
in duizend brokstukken gebroken steen.
Erwin Steijlen is componist, auteur, dichter en kunstenaar. Zijn werk richt zich op identiteit, emotie en de krachten die onder het zichtbare leven werkzaam zijn.
Al meer dan vijfentwintig jaar maakt hij muziek en concepten voor internationale merken, artiesten en producties, waaronder BMW, Volkswagen, Netflix en Cirque du Soleil. Zijn werk begon altijd onder de oppervlakte: op zoek naar wat een mens, verhaal of organisatie werkelijk beweegt.
Gaandeweg verschoof zijn aandacht van de identiteit van organisaties naar de mens achter de aangenomen rol. Die zoektocht bracht hem bij filosofie, psychologie, mythologie, dromen en uiteindelijk bij SelfSo, Droommachine en BRON.
Hij schreef eerder Corporate Music Method en Waartijd. In Dromer Zoekt BRON komen al deze lijnen samen.
Geschreven, verteld, gecomponeerd en uitgevoerd door Erwin reikt het werk verder dan het geschreven woord — via film, muziek, poëzie, spoken word en het podium.
Ik bouw een land
en het heet BRON.
En ik ben haar eerste bewoner.
Ze ligt verscholen,
klein maar krachtig zingend in de zon,
tussen oude koninkrijken in.
Een plek waar mensen elkaar ontmoeten
en altijd begroeten met de zin:
Ik zie jou.
Ik zie jou.
Enkel naakt mag je er wonen, daar in BRON.
Alleen door je ware ik te tonen.
Want hier geen kleren voor de koning.
Hier leeft iedereen aan de grens.
Hier geen midden waar je je verstoppen kunt.
Hier leeft iedereen van de kunst.
En iedereen is er welkom.
Ik bouw een land
en het heet BRON.