{"id":7394,"date":"2025-07-27T10:39:24","date_gmt":"2025-07-27T08:39:24","guid":{"rendered":"https:\/\/selfso.nl\/?p=7394"},"modified":"2025-09-03T16:36:09","modified_gmt":"2025-09-03T14:36:09","slug":"de-andere-kant-van-de-afgrond","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/selfso.nl\/en\/de-andere-kant-van-de-afgrond\/","title":{"rendered":"De andere kant van de afgrond"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zelfdoding\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wat gebeurt er als het onbewuste het ego overspoelt?<\/strong>
Zelfdoding is wereldwijd doodsoorzaak nummer \u00e9\u00e9n onder jongeren. Dit stuk gaat over mentale gezondheid, psychose, Jung en de dunne lijn tussen wanhoop en herstel. Soms draagt de breuk in onszelf de kiem van een nieuw leven.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Zelfmoord is wereldwijd doodsoorzaak nummer \u00e9\u00e9n onder jongeren<\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Gisteren zag ik een tv uitzending over de stijgende zelfdodingen. Zelfmoord is wereldwijd doodsoorzaak nummer \u00e9\u00e9n onder mensen onder de dertig jaar. In dat onderzoek zochten ze naar overeenkomsten, patronen. Maar helaas zochten ze naar iets dat met een pil te verhelpen is. Alsof alles terug te brengen is naar een afwijking in het lichaam en zelfdoding een fout is in de chemie, en niet een schreeuw van de geest. Een foutje van de natuur en wat DNA dat de weg kwijt is, ipv een reactie van een mens op de samenleving, op de medemens en vooral op zichzelf. Op wie hij denkt dat hij moet zijn om mee te mogen doen.<\/p>

\u00a0<\/p>

Na de zelfdoding van mijn zakenpartner veranderde er iets in mij. Alsof de bodem waarop ik stond niet alleen inzakte, maar me, in mijn val, ook een andere laag liet zien. De wereld zelf bleek in die periode, midden in Covid, in een soort versnelde transitie te schieten, en ook ik werd meegetrokken. Ik raakte alles kwijt. Maatschappelijk gezien. Geld, werk, bezit, toekomst. Zulke tijden van transitie komen nooit stil. Ze komen met wrijving, verzet en gevechten. Je voelt en ziet ze overal nu, want de wereld heeft stress. Het is het verzet tegen verandering.\u00a0<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

We gaan van \u2018ik ben wat ik heb\u2019 naar \u2018ik ben wat ik doe\u2019 <\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Om het met Kundalini Chakra\u2019s te uiten: we gaan van de navel (winnen, politiek, agressie, health & progeny) naar het hart Chakra. Een nieuwe spiritualiteit door een leven in actie. Want je bent wat je doet.<\/p>

\u00a0<\/p>

Maar zo\u2019n transitie doet altijd pijn en verzet is wat we zien en voelen om ons heen. Sommigen worden daar slachtoffer van, want in zulke momenten nemen archetypen ons collectief over. (Archetypen zijn\u00a0universele, oermodellen of symbolen die in verschillende culturen en verhalen voorkomen.\u00a0Ze vertegenwoordigen fundamentele menselijke ervaringen, emoties en gedragspatronen.)<\/i> Het is alsof oeroude beelden, diep in de menselijke psyche, wakker worden en zeggen: nu is het mijn beurt.<\/i> De beurskrach van 1929 was een collectieve angst voor armoede. Covid was een collectieve angst voor ziekte. En de geschiedenis laat zien: precies d\u00e1t waar we collectief bang voor zijn, roepen we op.\u00a0<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Angst als magneet<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Oerangsten die zich vermenigvuldigen, door miljoenen lichamen tegelijk gedragen, tot ze de massa overnemen. Het bewijs ligt voor ons. Nu op tv: armoede, ziekte, hongersnood, oorlog, boosheid en angst. En daaronder: een absurde zucht naar bezit als harnas tegen de angst voor leegte.
Een identiteitscrisis die denkt miljoenen jaren natuur te kunnen verdrijven met woorden en wetten. Doodsbange mensen die in systemen proberen te begraven wat ouder is dan de mens zelf. Vergeten dat wij allemaal onderdeel zijn van de natuur, en niet de baas ervan.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Toen stelde ik mezelf een vraag. Zou je kunnen zeggen dat wanneer onbewuste gedachten volledig doorbreken, zoals bij een psychose of schizofrenie, en ze in \u00e9\u00e9n klap bewust worden, met alle chaos en wanorde die daarbij horen, er iets nieuws ontstaat? Dat deze \u2018vloed van gedachten\u2019 een nieuw ego vormt en het oude verdringt. En dat in dat nieuwe landschap de logica van zelfmoord of waanidee\u00ebn niet vreemd voelt, maar vanzelfsprekend, zelfs belangrijk? Ik kan me voorstellen dat iemand die dit meemaakt het gevoel heeft plots v\u00e9\u00e9l meer te weten. Alsof er een waarheid doordringt die niet genegeerd kan worden. Die gedachten eisen actie. Soms naar buiten treden. Soms, als de storm te groot is, voelt zelfs zelfdoding als de enige juiste, bijna heilige oplossing.<\/p>

Misschien is dat de gruwelijke paradox: dat deze heftige, onbewuste gedachten \u00f3\u00f3k onderdeel zijn van het Zelf. Van ons als persoon als geheel. En dat als ze overnemen, juist op een moment dat het ego al wankelt, door verlies, door niet meer mee mogen doen, door het wegvallen van werk of geliefden\u2026 het geen afwijking is, maar een mechanisme van de psyche zelf. Misschien maakt dat de reden van zelfmoord niet minder pijnlijk, maar wel begrijpelijker? Jung hielp me, zoals zo vaak,\u00a0 <\/span>in het zoeken naar antwoorden op deze vraag.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Een nieuw ego <\/h3>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wanneer het ego (het centrum van bewustzijn) al verzwakt is door verlies, afwijzing of structurele druk vanuit de samenleving, kan de grens tussen bewust en onbewust extreem dun worden. Als een velletje vloeipapier dan scheurt. Dan gebeuren er vaak twee dingen tegelijkertijd:<\/p>

  1. De onbewuste inhoud breekt door,<\/b> niet gedoseerd, niet gefilterd, maar als een vloedgolf.<\/li>
  2. Het ego kan het niet meer ordenen, <\/b>waardoor de normale \u2018ik-structuur\u2019 verdrongen wordt.<\/li><\/ol>

    In dat moment voelt<\/i> het voor de persoon vaak alsof hij of zij eindelijk \u201cmeer ziet\u201d, een diepere logica ervaart, een soort ontmaskering van de wereld. De inhoud van die doorbraak kan groots, mythisch of apocalyptisch aanvoelen. Als het oude ego dan verdwijnt of overspoeld wordt, lijkt dat nieuwe innerlijke landschap het enige dat echt is. Al het oude nep en gespeeld. Overgenomen van andere. Maar dit voelt veel echter omdat het van binnenuit komt.\u00a0<\/span><\/p>

    In dat licht kan zelfmoord in de logica van dat moment<\/i> aanvoelen als:<\/p>